Een column van Cato van der Ploeg gepubliceerd in 2019 in “loos achter de duinen”.

Er mogen geen bomen gekapt worden aan de Laan van Meerdervoort, zegt Wim de Bie. “Ik heb er als kind gespeeld en dat bos moet blijven. Geen nieuwbouw in het bos”. Er werd gedemonstreerd en de strijd werd gewonnen. Achter het bos werd ‘de Componist’ gebouwd. De Componist genoemd, omdat het in de Componistenbuurt staat.

We hadden de plattegrond gezien en dachten: daar willen wij wonen. Ee prachtig stukje Loosduinen. Meer en Bos aan de overkant en natuurlijk Kijkduin. Op loopafstand van het dorp Loosduinen, met de mooie molen en grachten. Waar in `Nederland vind je nog zo’n mooie locatie?

Ik woon er nu 6 jaar en zou met niemand willen ruilen. Loosduinen is the place for me!
In de Componist wonen mensen van verschillende pluimage en zij hebben er achter het bos hun eigen nestje gecreëerd. Hoewel er geen eitjes meer worden ingelegd, want het gebouw is voor 50-plussers, maar fluiten kunnen ze wel, hoewel, dat zijn er ook niet zoveel tegenwoordig.

Het leven is goed in het enige appartementencomplex dat in een natuurbos is gebouwd. Dat is uniek in Nederland. Bedankt, de Bie en vrienden! Als kers op de taart is ook de prachtige villa Ockenburgh in ere hersteld.

En dan is er ook nog de legende van Loosduinen: Margaretha van Hennenberg zou in het jaar 1276 op één dag 365 kinderen hebben gebaard. Volgens mij was dat een druiventros maar het legde Loosduinen geen windeieren; door dat mirakel werd de abdijkerk in Loosduinen een bedevaartsplaats voor onvruchtbare vrouwen.

Zo heb elk nadeel zijn voordeel!

Cato van der Ploeg
17 januari 2026