Auteur: Ernst

Filmavond november

Filmavond november

Tussenbericht oktober 2026

Tussenbericht oktober 2026

De definitieve stukken zijn binnen. Na ruim een jaar overleg heeft de Bewonerscommissie positief geadviseerd over de allonge en de vaststellingsovereenkomst (VSO). Woonzorg kan de regeling nu aan de betrokken huurders voorleggen.

In 2014 verhoogde Woonzorg bij de toenmalige vrije-sectorhuurders de huur met in totaal 6,5%: 2,5% CPI/inflatie plus 4% opslag. In de nu overeengekomen compensatieregeling wordt de huurontwikkeling vanaf 1 juli 2014 opnieuw berekend alsof in dat jaar maximaal 3% opslag was toegepast. Het verschil wordt cumulatief doorgerekend, inclusief wettelijke rente. De gecorrigeerde kale huur gaat per 1 december 2026 gelden.

Alle huurders van vrijesector woningen ontvangen een allonge. Daarmee wordt het huurprijswijzigingsbeding voor de toekomst aangepast. Zolang een wettelijke maximale huurverhoging geldt, volgt het nieuwe beding die wettelijke maximering. Als die wettelijke regeling niet geldt, voorziet het beding in CPI plus maximaal 3% opslag, waarbij Woonzorg een toegepaste opslag vooraf concreet moet toelichten.

De VSO is alleen bestemd voor de huidige huurders die in 2014 de betreffende huurverhoging van CPI + 4% hebben gekregen. In de VSO staan de persoonlijke compensatie, de berekening daarvan en de nieuwe kale huurprijs. Wie van deze compensatieregeling gebruik wil maken, moet volgens Woonzorg zowel de allonge als de VSO ondertekenen.

Wij hebben de financiële berekening gecontroleerd en veel aandacht besteed aan de juridische formulering van de stukken. Daarbij wilden wij vooral voorkomen dat de VSO zou kunnen worden uitgelegd als een algemene finale kwijting of als afstand van andere of toekomstige rechten.

In de definitieve VSO staat geen finale kwijting. Op ons verzoek is ook de formulering ‘bij wege van minnelijke regeling’ geschrapt. Woonzorg heeft ons bovendien schriftelijk bevestigd dat met de nieuwe regeling geen eventuele aanspraken in verband met het eerdere huurprijsbeding worden prijsgegeven. Dat was voor ons een belangrijk onderdeel van het positieve advies.

De stukken zijn naar ons oordeel zo beperkt en zakelijk mogelijk geformuleerd. Een absolute garantie over hoe een overeenkomst bij een eventueel toekomstig juridisch geschil zal worden uitgelegd, kan de Bewonerscommissie echter niet geven. Uiteindelijk kan alleen een rechter daarover beslissen.

Wie alleen wil tekenen als voor 100% is uitgesloten dat Woonzorg zich later op een ruimere werking van de VSO beroept, kunnen wij die zekerheid dus niet bieden. Iedere huurder zal zelf moeten afwegen of hij of zij onder die omstandigheden wil ondertekenen. Wie over de eigen juridische positie volledige zekerheid wil, kan zelfstandig juridisch advies inwinnen.

Zij vallen niet onder de compensatieregeling die Woonzorg nu uitvoert. De Bewonerscommissie heeft vanaf het begin bepleit dat er ook argumenten zijn om de positie van deze huurders nader te beoordelen. Om de compensatie voor de groep uit 2014 niet verder te vertragen, hebben wij beide kwesties bewust van elkaar gescheiden. De positie van later ingestroomde huurders is daarmee niet van tafel. Wij volgen de verdere nationale en Europese rechtspraak en zullen deze kwestie opnieuw bij Woonzorg aan de orde stellen zodra daar meer duidelijkheid over bestaat.

Lees de brief, de allonge en – als u die ontvangt – de VSO en uw persoonlijke berekening goed door. De documenten moeten uiterlijk 30 oktober 2026 bij Woonzorg zijn teruggestuurd als u van de aangeboden regeling gebruik wilt maken.

De Bewonerscommissie helpt u graag bij het lezen en toelichten van de stukken. U kunt zonder afspraak binnenlopen en uw documenten meenemen.

Dinsdag 20 oktober19.00 – 21.00 uur
Donderdag 22 oktober19.00 – 21.00 uur
Maandag 26 oktober10.00 – 12.00 uur

De vindersblik

De vindersblik

Happy Hour in de ontmoetingsruimte van ons complex, de Dirigent.
In het halletje staat een van de bezoeksters met haar tablet te bellen. Haar stem klinkt ongerust
en ik hoor dat ze haar smartphone kwijt is, misschien bij de Lidl heeft laten liggen toen ze daar boodschappen heeft gedaan. Ik bestel bij de bar een glaasje koele witte wijn en ga ermee aan een nog lege tafel zitten. De twee grote tafels zijn aardig bezet, daar ga ik me niet tussen dringen.
De vrouw die haar smartphone kwijt is, loopt een beetje rusteloos heen en weer. Het is haar niet gelukt om telefonisch contact te krijgen met de Lidl. Als ze bij mij komt te staan, bied ik aan even naar dat filiaal te gaan om te vragen of het telefoontje daar gevonden is. En ik vraag haar of ze wel goed gekeken heeft in haar tas of boodschappenwagentje? Ja, dat heeft ze. Het ding is gewoon nergens te vinden!
De twee vrijwilligers die vandaag achter de bar staan komen ook aan dit tafeltje zitten. Er ontstaat een gesprekje over het onderwerp en ik vertel dat het er volgens mij op aankomt dat je met een vindersblik gaat kijken, niet met een zoekersblik. Een voorbeeld: als mijn zoon vroeger iets wilde pakken, laten we zeggen ‘n paar sokken, vroeg hij mij waar die sokken lagen. Als ik dan zei: “In de bovenste la, achterin, aan de linkerkant” (toch duidelijke informatie, zou je zeggen), kwam hij steevast terug met de opmerking dat de sokken niet te vinden waren en of ik ze wou pakken. Dan liep ik linea recta naar de bovenste la en mijn vingers pakten blindelings de betreffende sokken.
Hij had gezocht, ik had gevonden. Dat dat zijn twee verschillende manieren. De eerste manier heeft iets aarzelends, bij de tweede speelt een soort vertrouwen mee, een zeker weten.
De vrouw die haar telefoontje kwijt is, wil kennelijk de proef op de som nemen en gaat even weg. Na een kwartiertje komt ze terug, enthousiast zwaaiend met haar smartphone. Gevonden! Diep in een vakje van haar boodschappenwagentje. Iedereen juichen natuurlijk en eigenlijk zou ze een rondje kunnen geven, maar daarvoor zijn er te veel mensen aanwezig. Ik moet lachen en denk aan een van mijn lievelingscitaten, van Pablo Picasso, dat weer eens juist is gebleken: “Ik zoek niet, ik vind”.

Mia Meijer
7 juli 2026

De laatste punt

De laatste punt

Bijna twintig jaar geleden begon ik met het schrijven van korte verhaaltjes. Gewoon voor mijzelf en voor wat vrienden en kennissen. Over de buurt, vakanties, familie, huisdieren, soms een mening over wat er in de wereld gebeurde en soms alleen maar een gedachte die toevallig …