Tot ons plezier, maar ook wel geluk, was het zaterdag 14 september, prachtig weer.
Wat hadden wij ‘m geknepen de dagen die daaraan voorafgingen. Het bleef maar regenen en soms leek het wel alsof alle sluizen daarboven opengezet werden. In sommige delen van ons land werd er alweer bijna dagelijks code geel afgegeven.

Die zaterdag moest de dag worden waarop het zonnetje de hele dag zou schijnen. Niet te warm, een klein zuchtje wind en temperaturen van net boven de 20 C. Het zou ideaal zijn, maar of wij zoveel geluk zouden hebben was dagen vooraf maar zeer de vraag.

Toch werd onze wens ingewilligd en ondanks de grote hoeveelheid water die de afgelopen dagen was gevallen bleek de grasmat niet veranderd te zijn in een moeras. De laarzen konden thuisgelaten worden en zelfs zomerjurkjes en korte mouwen bleken de ideale kleding voor deze dag.

Twintig kunstenaars uit Loosduinen probeerden aan evenzoveel kraampjes hun kunstwerken, variërend van schilderijen tot kunstzinnig beschilderde kleding, tot beeldhouwwerken of tot beschilderde schelpen (en ik vergeet er vast nog wel een paar), aan de man of de vrouw te brengen.

De grootste fan in de wijde omgeving van het park , Chris van der Helm ex raadslid voor de VVD, opende om stipt elf uur de kunstmarkt door samen met zijn twee kinderen een prachtig eigen kunstwerk te maken.

Vanaf minuut 1 werd het gezellig druk en werden de kraampjes druk bezocht, terwijl Harmonieorkest TAVENU op de achtergrond voor swingende muziek zorgde. Vijftig man gaven een uur lang een prachtig concert.

In de middag werd de muziek verzorgd door een vijftal muzikanten met de indrukwekkende naam Watt4 the Gentleman of Jazz. Al snel schoven diverse bezoekers een stoel aan om rustig, onder het genot van een kopje koffie van een heuse Barista, te luisteren naar de jazzmuziek van deze wat oudere, doorgewinterde, muziekkanten.

Tussen de kraampjes door schuifelde een jong blond mannetje, ik schat ‘m niet ouder dan een jaar of drie, in een blauw trainingspakje en blauwe laarsjes. Kriskras bewoog hij zich, met zijn handjes in zijn zakken, van de ene kleurrijke kraam naar de andere om daar hevig geïnteresseerd de tentoongestelde kunstwerken te bewonderen. Totdat hij de vijf swingende jazzmusici ontdekte. Vooral de saxofonist trok zijn aandacht. Minutenlang keek hij, nog steeds met zijn handjes in zijn zakken, gebiologeerd naar deze grote man met zijn glimmende saxofoon, die overduidelijk liet merken dat hij genoot van de aandacht van dat kleine mannetje. Demonstratief boog hij dan ook door zijn knieën waardoor het leek of hij alleen maar voor hem speelde.

Ik weet zeker dat er veel meer toeschouwers het mannetje inmiddels hadden opgemerkt en er klonken dan ook regelmatig klikken van fototoestellen. Ook ik waagde mij wat dichterbij en legde het prachtige toneeltje vast. Het ontging de kleine man helemaal. Hij bleef verzonken in zijn gepeins en je hoorde hem als het ware denken “dat wil ik later ook”. Een kleine saxofonist was geboren.

“DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST”

Ernst
15 september 2024

In de afgelopen weken kon u laten weten of u akkoord gaat met de oprichting van een nieuwe Bewonerscommissie de Componist.

U heeft hierop in groten getale gereageerd. Wij willen u daar oprecht hartelijk voor bedanken.

Zoals u weet zijn er in ons complex 155 huisnummers, waarvan er twee (249 en 297) van Woonzorg Nederland zijn en één (251) van de voormalige Bewonerscommissie en nu van de Activiteitencommissie. Drie woningen staan al geruime tijd leeg en van drie huurders is bekend dat zij langdurig afwezig zijn en dus niet hun stem konden uitbrengen. Uiteindelijk konden er dus 146 huurders hun stem uitbrengen. Hieronder ziet u een overzicht.

Gecorrigeerde versie van 17 september 2023. Abusievelijk waren de blanco- en ongeldige stemmen niet vermeld.

Naar de mening van de Bewonerscommissie i.o. is het dus overduidelijk, op basis van deze uitslag, dat een grote meerderheid van onze medebewoners akkoord gaat met de oprichting van onze nieuwe commissie.

Hoe nu verder

De komende tijd zijn er nog veel formaliteiten uit te voeren. Hieronder noemen wij in willekeurige volgorde:

• Erkenning aanvragen bij Woonzorg Nederland. Afhankelijk van deze erkenning –
• Reglement of statuten opstellen
• Bestuursfuncties (voorzitter, secretaris en penningmeester) verdelen
• Enquête onder alle huurders opzetten en uitvoeren
• Bankrekening aanvragen
• Werkplan opstellen
• Algemene bewonersvergadering uitschrijven

Nogmaals dank dat u in zo groten getale heeft gereageerd en ons met uw stem uw vertrouwen heeft gegeven. Wij houden u de komende tijd op de hoogte van de verdere ontwikkelingen via nieuwsbrieven (digitaal en papier) en de website.

Met vriendelijke groet
Bewonerscommissie de Componist i.o.
16 september 2024

Het is een zomerse woensdagmorgen in het stadje St. Croix de Baudet.
Op de Place de la République is het een drukte van belang. De wekelijkse warenmarkt wordt druk bezocht. Op het terras van Café du Sport zitten acht mannen, waaronder vier met de bekende zwarte alpino’s, rond twee tafels. Zij zijn in druk gesprek over de komende gemeenteraadsverkiezingen onder het genot van een of meer glazen Pastis’. Onder hen ook de kapelaan van de L’Eglise des Saints Anges. Een monumentaal kerkje dat enkele straten verderop aan een klein plein staat. Hij heeft de kerk achtergelaten maar de deuren staan open. Alhoewel hij niet verwacht dat er vanochtend mensen komen bidden, laat staan biechten.

Thierry en Philippe, twee opgeschoten jochies van 12 en 11 jaar oud, zwerven door het dorp. Zij vervelen zich en zijn uit op een spannend avontuurtje. Als zij voor de monumentale kerkdeur staan besluiten zij om binnen een kijkje te nemen. Wie weet ligt er nog ergens wat muntgeld van de laatste kerkdienst of iets anders van waarde. Thierry neemt het linker kerkpad en Philippe het rechter, maar al snel stellen zij vast dat hier eigenlijk niets te halen valt. Dan zien zij vlak naast de kansel enkele gouden kandelaars staan en Thierry stelt voor er daar een paar van mee te nemen.

Terwijl zij proberen een tweetal van die kandelaars in een meegenomen plastic zak te stoppen schrikken zij op van voetstappen op de tegelvloer achter in de kerk. Verschrikt laten zij de zak vallen en beginnen te rennen. Zij zijn bijna bij de uitgang als Philippe struikelt over een losse veter in zijn Nikes. Hij probeert zich nog staande te houden maar neemt in zijn val een manshoog beeld van een van de engelen mee. Het beeld valt om en valt in duizend stukjes. De kwajongens kijken niet meer om. Zij hebben maar één doel en dat is ongezien wegkomen. En dat lukt gelukkig.

Als die middag de kapelaan, enigszins onder invloed, zijn kerk betreedt zijn de vogels gevlogen maar de engel zal nooit meer vliegen. Een kostbare grap stelt hij onmiddellijk vast.
Hij besluit de eerstvolgende kerkdienst een beroep te doen op de massaal aanwezige kerkgangers en hen te vragen die dag en de komende dagen een financiële bijdrage te doen in de speciaal daarvoor bestemde kartonnen doos vlak naast de ingang van de kerk. Een soort kerkelijke crowdfunding avant la lettre.

De volgende marktdag zijn Thierry en Philippe van hun schik bekomen. De kapelaan zit weer, zoals hij dat gewend is, op het terras en ditmaal is de uitslag van de verkiezingen het onderwerp van gesprek. Extreemrechts heeft ook in hun stad gewonnen en er komt dus ook een nieuwe, extreemrechtse, burgemeester. Hij heeft al beloofd de criminaliteit in de stad hard aan te pakken. Thierry en Philippe weten daar nog niets van. Zij kijken geen televisie en lezen geen kranten.

Ditmaal nemen zij de achterdeur van de kerk en opnieuw zien zij niemand. Zij rennen naar de voorzijde van de kerk en daar staat op een tafel naast de ingang een grote kartonnen doos. Als zij de deksel eraf halen zien zijn tot hun schrik, maar ook genoegen, een grote hoeveelheid munt- en papiergeld. Meer dan zij ooit van hun leven hebben gezien.
Er wordt geen moment geaarzeld en binnen luttele seconden verlaten zij, met de doos onder de arm van Philippe, via de achterzijde de kerk.
Als zij bijna bij de Place de la République zijn struikelt Philippe over een losse veter van zijn Nikes. De kartonnen doos vliegt door de lucht, evenals Philippe en het geld valt uit de doos op straat. Helaas staat er al de hele dag een stevige Mistral en het papiergeld waait in een grote wolk richting het plein. Geld als manna.

Thierry en Philippe druipen zo snel mogelijk af terwijl de kapelaan met grote verbazing vanuit zijn stoel op het terras de Eurobiljetten voorbij ziet vliegen. Hij heeft dan nog geen vermoeden dat hij het voortaan met één engel minder zal moeten doen.

Je begrijpt dat dit verhaal volledig uit mijn duim gezogen is en moet worden gerangschikt onder de categorie fake nieuws.

Ernst
16 juli 2024