HAPPY HOUR

Het is weer de eerste vrijdag van de maand en dus Happy Hour in De Dirigent. Het moment waarop we allemaal uitkijken naar die twee speciale uurtjes waarin we even kunnen ontsnappen aan de dagelijkse sleur en ons volledig kunnen storten op het heerlijke gevoel van ontspanning. Of ook wel bekend als het moment waarop we onze Componistenkaarten in korte tijd verbruiken.

Maar wat is nu eigenlijk de definitie van Happy Hour? Is het alleen maar goedkope drankjes scoren voor een paar luttele Euro’s? Of draait het stiekem toch om meer dan dat?

Als je het mij vraagt, is Happy Hour een combinatie van gezelligheid, ontspanning en vooral veel gelach. Het is het perfecte excuus om samen te komen met vrienden en buren en even alle zorgen van de dag van je af te laten glijden. En dat is nodig na weer zo’n onaangename jaarlijkse verrassing van onze verhuurder, die, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, ons weer op een huurverhoging trakteert van meer dan 5%.

En natuurlijk, een glaasje wijn hoort daar gewoon bij. Want zeg nou zelf, is er iets beters dan een goed glas wijn met een paar heerlijke hapjes erbij? Het is haast een meditatieve ervaring. Eentje waarbij je even helemaal in het moment opgaat en alle stress van je af laat glijden.

Maar buiten de drankjes en hapjes om draait Happy Hour vooral om het gezelschap. Het is het moment waarop we de tijd nemen om bij te praten met die ene buurman of buurvrouw die we al veel te lang niet hebben gezien. Het is het moment waarop we echt even contact met elkaar kunnen hebben en ons blij en gelukkig voelen.

Het is dan ook niet voor niets dat Happy Hour populair in de Componist is. We hebben het allemaal druk, druk, druk met van alles en nog wat, met sociale verplichtingen en ander gedoe. Maar tijdens Happy Hour kunnen we al die verplichtingen even aan de kant schuiven en gewoon genieten van het moment.

En laten we eerlijk zijn, een beetje humor op zijn tijd kan ook geen kwaad. Want wat is er nu leuker dan samen lachen en grappen maken? Het maakt ons gelukkig en dat is uiteindelijk waar Happy Hour om draait.

Dus zet je schroom aan de kant en kom ook naar die oergezellige twee uurtjes in De Dirigent. Want het is niet alleen goed voor ons geluksgevoel, maar ook voor onze relaties met anderen. Dus cheers op het leven en geniet van die heerlijke uurtjes vol gezelligheid!

Ernst
3 mei 2024

Ik weet niet of het u is opgevallen, maar volgens mij gaat het de laatste tijd niet zo goed meer met de postbestelling in ons gebouw. Natuurlijk weet ik dat er al jaren geen post meer wordt bezorgd op de maandag. En natuurlijk weet ik dat wij eigenlijk niet meer zo veel echte brieven in onze brievenbussen krijgen. De beroemde blauwe enveloppen uitgezonderd, want ondanks het feit dat de Belastingdienst al jaren geleden aankondigde dat zou worden gestopt met die blauwe enveloppen, kleurt mijn brievenbus nog regelmatig blauw.

Maar de laatste tijd gaan er soms dagen overheen voordat de postduif weer een langs vliegt. En zo kon het gebeuren dat ik zelfs een hele week geen enkele brief in mijn brievenbus vond. En dit ondanks het feit dat mijn post.nl app aangaf dat ik zeker zes, min of meer belangrijke, brieven zou moeten krijgen. Klagen hielp niet, ‘dat kan gebeuren met niet traceerbare post’ was de reactie van digitale Daan, de ‘intelligente robot ’bij de klantenservice van Post.nl.

Het herinnerde mij aan een oud, waargebeurd, verhaal uit mijn PTT-tijd.

Op het postkantoor in de Fahrenheitstraat, op de afdeling sortering, vond in een nachtdienst een postbode een briefkaart (ja, die bestonden toen nog!) met de volgende tekst:
“Lieve Onze Lieve Heer, ik doe het niet graag maar ik heb deze winter dringend een nieuwe winterjas nodig. Ik heb geen geld en daarom wil ik U voor één keer vragen om honderd gulden. Ik hoop dat U zo vriendelijk wilt zijn. Alvast heel erg bedankt”.

Als afzender was de naam van een oud omaatje vermeld met een adres in de binnenstad. De postbode was enigszins ontdaan van deze briefkaart en stelde zijn collega’s voor allemaal wat geld te storten. Uiteindelijk haalden zij vijfenzeventig gulden op. Het geld werd in een enveloppe gestopt en de volgende dag door de postbode in de brievenbus van het oude omaatje bezorgd.

Enkele dagen later had dezelfde postbode opnieuw een nachtdienst en trof hij weer een briefkaart van het omaatje aan, met de volgende tekst;
“Lieve Onze Lieve Heer, hartelijk dank voor het geld voor de winterjas. Jammer dat het geen honderd gulden was, maar die vijfentwintig gulden zullen die gasten van de PTT wel gepikt hebben. Ik heb intussen op de markt een goeie winterjas gekocht. Nogmaals heel veel dank”.

De zes brieven die ik in de bewuste week had moeten ontvangen zijn nooit aangekomen. Wat er precies is gebeurd zal voor altijd een raadsel blijven. Gecollecteerd is er vast niet voor mij en die ene blauwe brief heb ik ook niet echt gemist. De belastingdienst stuurt vast wel een herinnering.

Ernst
29 maart 2024